Spiritueel Forum JHK

Hoi,

Ik droom al jaren geregeld dromen die volgens mij samen hangen met een vorig leven.
Het zijn varianten op hetzelfde thema. De kern is in ieder geval dat ik betrokken ben in een of ander gevecht/gijzeling/etc en dat ik uiteindelijk een x aantal mensen om zeep help, ofwel met messen ofwel met vuurwapens. De droom is gewoon in tegenwoordige tijd (geen historische beelden). Het meest bizarre is misschien dat ik uit die dromen erg vrolijk en ontspannen wakker wordt met een gevoel van "he, dat was leuk"

Ik heb in dit leven geen geweldsdelicten meegemaakt of begaan. Wel hebben ze me op mijn derde ooit een buks in handen gegeven (mijn vader was bij de schutterij) en kwamen ze er achter dat ik er mee om kon gaan. Ik kan messenwerpen, scherpschieten en weet op hoeveel manieren je iemand met blote handen om zeep kan helpen. Die kennis heb ik nooit gezocht, die heb ik gewoon (nooit in de praktijk gebracht overigens).

Op mijn 6e ongeveer had ik een visioen van mijn eigen dood, door een schot in de rug. En ook daarvan herinner ik me dat ik het leven uit mezelf weg voelde vloeien, maar dat ik me tegelijkertijd volledig happy voelde met die kogel in mijn rug.

Denk dus dat ik in mijn vorig leven iets van een huurmoordenaar oid geweest ben maar goed, that's in the past. Maar die dromen, dat houdt me wel bezig. Hoe kan het dat een dergelijke droom je blij maakt... is het werkelijke onderwerp moord en doodslag, of is het toch iets symbolisch?

Oeh wat herkenbaar....

Alleen wat betrefd het wakker worden niet...

Verder heb ik in dit leven ook met het doden van dieren te maken gehad (slachterij).

En ook ik ben een maal vermoord door een kogel , die ik in mijn rug voelde komen.

Maar ik voelde me smorgens altijd akelig en schuldig...

Maar ik heb bij mij uitgevonden wat het was. Ik heb altijd gedacht dat ik inderdaad in een vorig leven een moordenaar was geweest.
Maar het gekke was, toen ik verhuisde was het in een klap over met deze dromen.

Later heb ik mijn kamer laten lezen en toen bleek daar een verwarde soldaat te zijn die mij snachts dus lastig viel..

Hoi Kajente,

Fijn te weten dat ik niet de enige ben...

Bij mij is het niet huis-gerelateerd, want ik heb al drie huizen gehad, waaronder een nieuwbouw, en dit volgt mij gewoon mee. Andere mensen in die huizen merken niets.

Het voelt ook echt als iets van mij, en ik heb er op zich ook geen last van, want ik slaap prima, maar het houdt me wel bezig.

Liefs

Cat

Als je op je derde een buks in je handen word gegeven dan lijkt mij dat een hele impact op je heeft. Zoiets vergeet je nooit.

Wat jij schrijft is niet niks. Misschien dat je wel eens nagedacht hebt over wat er zou gebeuren als je het werkelijk in praktijk bracht. Dit gaat je onbewuste in en word verwerkt in je droom.

In mijn dromen schiet ik het makkelijkst als het gebeuren afstandelijk is. VAn dichtbij iemand aanvallen of in gevecht raken geeft automatische remmingen die zorgen dat ik niet iemand vol op z'n bek kan treffen als ik die een dreun wil geven. Dat is die paradox dat je in een droom eigenlijk jezelf aanvalt op dat moment. Gelukkig behoedt de innerlijke eenheid in de nog diepere roots me ervoor om daar erg veel schade aan toe te brengen. Ik ben blij dat ik mijn dromen bij hou om me er bewust van te maken, dat dit mezelf is. Het komt niet vaak voor dat ik in gevecht raak maar ik vind het achteraf rot in die paar keer per jaar dat ik die neiging ben tegengekomen in dromen.

Als je op je derde weet hoe rot een buks is, ben je erg vroegwijs, of wijst dit inderdaad op een vorig leven. Dat kan per persoon verschillen. Bij mij lijkt het nog allemaal erg nieuw met vuurwapens. Juist die oorlogsgek neigingen die ik in dit leven heb, of heb gehad, die maken me een beetje met second thoughts over regressie, wie weet wat ik voor oorlogs ellende tegen zou komen.

Bedankt allereerst allemaal voor het meedenken!

Ik heb hier nog eens rustig over nagedacht...



Dat valt wel mee, was gewoon op een zonnige middag samen met vader en broer in de tuin op een schietschijf oefenen. Dus eigenlijk is dat gewoon een goede herinnering. Ik heb nooit op een levend wezen geschoten oid. Mijn vader heeft me ooit een dreun om mijn oren gegeven omdat ik zonder aanleiding een torretje doodtrapte, dus mijn ouders waren zeker niet van het jagen of anderszins schade aanrichten aan levende wezens. We hebben ook nooit gevist of zo.

De laatste maanden zijn die dromen minder geworden, terwijl ik niet echt iets "anders" heb gedaan. Wel heb ik wat meer innerlijke rust gekregen nu ik samen met mijn partner met ons bedrijfje op mijn plek ben gekomen.

@Wouter: ik heb ook wel eens met iemand gewerkt over mijn vorige levens, en wat daar uit kwam was dat ik als vrouw betrokken was bij de zorgverlening aan gewonden op een slagveld. Dus wel inderdaad de militaire achtergrond maar tegelijk gericht op helen, niet op doden. Dat zou rationeel e.e.a verklaren zonder dat het een hoop "oorlogsellende" is, maar gelijktijdig herken ik het niet helemaal als iets van mezelf. Volgens mij is dat eerder iets van mijn overgrootmoeder (waar ik een diepe band mee heb) geweest wat die persoon bij mij heeft gezien.

Jij geeft aan dat "afstand" en "herkenning" bij jou factoren zijn. Dat herken ik niet zozeer...

Wel zit ik steeds meer te filosoferen over de vraag of als je iets "slechts" doet om iets "goeds" te beschermen, of het dan goed of slecht is. Als je uit noodweer of ter verdediging van je familie een aanvaller om zeep zou helpen, doe je dan energetisch iets "goeds" of iets "slechts"? Ofwel, is negatief maal negatief positief...