Afgelopen weekend heb ik een workshop gehad bij het Elohim Centrum. Op zondag gingen we een transmissie in en bij aanvang van de transmissie voelde ik al: 'dit wordt heftig.' Ik ben meegegaan in de transmissie en tegen het einde van de transmissie werd ik mij toch woedend..... ik voelde in mij werkelijk een wolf, grommend, woedend beestachtig iets in mij opkomen. Echt niet normaal meer. Zoveel woede...... zoveel.........
Ik bleef er in zitten en er maar in zitten, op het einde van de transmissie heb ik uit respect voor de overige deelnemers gezegd dat er heel veel loskwam en gevraagd of het mocht. Nu ja, het was geen vraag meer eigenlijk. Maar ik heb ze in ieder geval vooraf gewaarschuwd zodat ze zichzelf indien gewenst tijdig konden afsluiten. ik ben te keer gegaan. Kwijlend, grommend, shakend aan alle kanten.... mijn linkerhand kapot bijtend. ik voelde aan alle kanten dat het nu LOS mocht gaan...... en dat ik er de tijd en gelegenheid voor had. Innerlijk wou ik mij beschaamd voelen omtrent deze zogenoemde negativiteit van mij. Maar het MOEST gewoon. Ik heb drie tot vier minuten in die toestand gezeten en heel veel heling mogen ontvangen....
Daarna moest ik echt een kwartier uithijgen en bijkomen. Ik was echt bang dat mensen mij zouden veroordelen over mijn negativiteit.
Tot mijn verbijstering kwamen na afloop vijf tot zes mensen op mij af met de woorden dat ze groot respect voor mij hadden dat ik dit had toegestaan en had getransformeerd. Huh ??? Ik ??? Een iemand gaf aan: 'goh, ik wil meer contact met boven. Maar voor het werk wat jij doet om hier beneden te komen, daar heb ik het allerdiepste respect voor.' Ik was er echt helemaal stil van. Maar goed... het is voor veel mensen ook zo vrij normaal om een normaal, enigszins functionerend fysiek lichaam te hebben. Terwijl het voor mij zo enorm nieuw is allemaal om dit te mogen hebben en te verzorgen. Kennelijk voelen de mensen in zo'n workshop dan toch wel dat het echt niet niks is wat ik los aan het laten ben op fysiek en emotioneel niveau. En het zijn echt behoorlijk voelende, hoog bewuste mensen. Ik voelde mij eigenlijk ook wel erkend en bevestigd toen in mijn diepe pijnen. Maar ik deed er niet echt moeilijk over of zo. Ik wou het alleen maar loslaten. Maar daarvoor moest ik er wel dwars door heen gaan. Tis echt een enorme weg om jezelf te helen op alle levels. Het liefst kruip ik dan nog weg in een hoekje. Maar gelukkig is het nu steeds rustiger aan het worden. Ik en mijn lichaam komen eindelijk bij van de enorme stress die ik vroeger heb meegemaakt en ik voel ook dat ik helemaal nieuwe keuzes ga maken komende weken. Maar dan heb ik hier wel door heen te gaan dat het goed is dat ik er ben en dat mijn lichaam mag helen. Maar daarvoor heeft mijn lichaam, dat ik nog niet goed ken, wel deze hele oude pijnen los te laten. Oh, ik weet het wel op hoger niveau, maar niet op het fysieke niveau nog...... en daar ben ik nu mee bezig. Dus het mag er allemaal zijn om dan eindelijk eens een keer los te laten........... Ook al begrijpt geen hond er wat van. Het hoort bij mijn leven. Iedereen hier kent het fysieke lichaam terwijl ik er pas sinds een klein aantal maanden in thuis kom. Dus ik verlang geen begrip hierin........ omdat ik weet dat het niet te vatten is. Dus laat ik het zijn zoals het nu is terwijl ik mijn eigen weg volg volgens mijn intuitie om mijzelf te helen hier.
Het gaf mij rust en de bevestiging dat ik op de goede weg ben. Ik ben er blij mee.
Achteraf realiseerde ik mij dat 'de wolf' mijn kindertijd is geweest en mijn babytijd. Alle machteloze woede opgeslagen in mijn celherinneringen en deze laag mocht er nu uit komen afgelopen zondag.......... en ik ben er intens dankbaar voor dat dit mocht gebeuren.
Ik en mijn woede. Maar door die woede er te laten zijn afgelopen zondag ben ik dus nu wel veel rustiger en vrediger in mijn lichaam. Het gaat nu los van van mij. Eindelijk. En ik ga mij er niet voor lopen excuseren dat het er was....... het mocht er zijn en had recht om er te zijn. Ik kan mijzelf er niet over lopen oordelen. De vraag is alleen hoe ik nu zelf heel in mijn lichaam en dat ik weer een blij mens word die wil leven zonder al dat spirituele gedoe. Maar nu laat ik het wel definitief eindelijk los uit mijn celherinneringen. Om hier te zijn moest ik al zo veel energetische lagen door worstelen om in mijn lichaam terug te komen, nu ik terug kom / ben bots ik op heel veel fysieke oude herinneringen die nog niet heel zijn. Wist ik veel hoe het zou zijn om terug te zijn in mijn fysieke lichaam ? En dit wordt nu door dit soort transmissies geheeld op alle lagen van mijn bewustzijn. Gelukkig hang ik er dan maar korstondig kort in om het daarna definitief los te laten.
Daar ben ik erg dankbaar voor dat dit mocht gebeuren.... en ik bied geen excuus aan. Dit stuk mag nu geheeld worden binnen in mij en wordt nu geheeld. ik voel dat het erg belangrijk is geweest. Ik voel mij dan ook niet meer of minder dan iemand die dit niet ervaart.... het betekent dat ik deze stukken nog uit te werken heb op vooral nu fysiek niveau en oud emotioneel niveau. En deze stukken mogen er nu zijn om verwerkt te worden. Het is het pad van mijn ziel. En iedereen heeft een eigen zielspad. Maar ik verwerk en transformeer het op deze manier, in eerste instantie voor mijzelf, wel werkelijk. En daar gaat het om. Hetgeen dat ik heel in mijzelf heel ik op collectief niveau in een ander. En ik kan alleen maar werkelijk helen door te erkennen van dat wat er is binnen in mij. Ai, dat klinkt mij even iets te wijs.... Zelfs voor mijn eigen oren.
Verder gaat het goed met mij. Ik sta hier voor nieuwe keuzes de komende twee maanden. Persoonlijke healingen voor mijzelf doe ik niet meer. Ze zijn ook niet meer nodig. Ik heb de uitwerking af te wachten van alle healingen afgelopen jaar op cumulatief level komende tijd Ik volg alleen in hoog tempo transmissie workshops voor mijn collectieve en galactische matrixen om deze te helen in mijn systeem en om tot rust te komen in mijn lichaam en te kiezen voor leven. Ik ga door de allerlaatste diepe angstlagen bewust heen. Maar ik kies voor mijzelf. En niet meer voor een ander.
En ik weiger verder om mijn proces hier verder te delen op het forum. Daar heb ik ook al helemaal genoeg van aan alle kanten.....
Voordat ik het afgelopen weekend helemaal uitgekristalliseerd heb op fysiek niveau ben ik een kleine twee tot drie weken verder. Dat is de stof. Die gaat langzaam....
Warme hartegroet,
Edith
PS ik vind ondertussen best wel dat de lay out van JHK eens een keer veranderd mag worden... Ik vind de lay out zelf best wel druk voor mijn ogen.
Verder zal ik hier zeer weinig actief zijn vermoed ik. Ik heb weinig toe te voegen hier zo.