Op deze 2de pagina worden de paranormale ervaringen van anderen voortgezet en beschreven. Op deze pagina staan ook lange verhalen die zijn ingestuurd, maar eigenlijk niet in de "Paranormale verhalen" pagina passen, en dus hier worden neergezet. Om het laden niet te lang te laten duren worden de pagina's in aparte pagina's opgedeeld. Hieronder staan diverse verslagen van paranormale gebeurtenissen. Ook hier komt een antwoord onder het verslag te staan. Omdat er veel belangstelling is voor deze pagina's heb ik besloten hiervoor extra ruimte te reserveren. Men kan ook hier zijn/ haar meegemaakte ervaringen opsturen. Alleen werkelijk gebeurde ervaringen worden hier opgenomen. Ook is het zo wat overzichtelijker. Je verhaal komt dan hier onder een gefingeerde of met korte naam of voornaam er bij te staan. Veel leesplezier en inzicht gewenst op deze 2de pagina. - JHK

Klik op 1 van de onderwerpen hieronder, en je springt er naar toe.

Mevr A.D., stuurde deze interessante ervaring in, lees verder:

Dit gebeurde in 1998. Mijn man en ik waren op vakantie in Ierland. Daar bezochten wij o.a. Bunratty Castle bij Limerick, één van de vele kastelen die we bezochten die vakantie. Weer terug bij onze cottage viel me al op dat ik me neerslachtig voelde, hoewel daar helemaal geen aanleiding voor was. Naarmate de avond vorderde, werd ik steeds gedeprimeerder, zwartgallig e.d. Midden in de nacht kwam ik uit bed - nog steeds zwartgallig - omdat ik naar de wc moest. Toen ik daar halfwakker zat, dacht ik "wie is dat rare wijfie?" Ik zag een merkwaardig vrouwtje, gekke muts op, heel slecht gebit, en maar hatelijk lachen. Kennelijk had ik een passagier meegenomen uit het kasteel ofzo, tenminste dat denk ik. Ik was toen niet helemaal onbekend met paranormale dingen en ik probeerde om haar kwijt te raken. Maar dat lukte helemaal niet. Uiteindelijk werd ik er wat wanhopig van en ik bedacht "dan maar om hogere hulp vragen". Omdat we nou eenmaal in Ierland waren, viel Maria me als eerste in. En ze kwam!!. Ik ben zelf helemaal niet katholiek, van oorsprong zeer protestant zelfs. En ik was tot tranen geroerd dat ze toch voor me kwam. Ik zag een hele grote figuur van wit licht, het was een vrouw, ze leek wel een kilometer hoog. Het was erg mooi. En mijn passagier was gelijk weg. Nb. dit soort aankleven gebeurt me nou eigenlijk nooit meer, ik ga een stuk bewuster met dit soort dingen om, heb het ook beter door.

Mevr R.E., stuurde deze mooie ervaring in, lees verder:

Dit verhaal gaat over dieren, die moet je ook wel eens naar het licht begeleiden.
Ik heb altijd katten, het aantal varieert omdat katten wel eens ongelukken hebben. Zo ook poes Benny, ze werd aangereden voor ons huis en was op slag dood. We hebben d'r begraven en het leven ging door. Nou was het meestal bij ons zo dat die andere katten nooit erg onder de indruk waren als er ons eentje ontviel. De helft ervan was halfwild en dat gebeurde wel meer. Maar deze keer viel hun gedrag wel op. De overige 3 poezen waren heel schichtig, ze durfden haast de kamer niet meer in, m.n. een bepaalde hoek niet. Zo half op de buik schuivend liepen ze snel naar hun etensbak, schrokten het naar binnen en gingen weer naar buiten. Dat ging zo vier weken door, en ineens bedacht ik me dat waarschijnlijk Benny nog steeds bij ons was, in haar mandje - in die ene hoek. Enige dagen erna was ik 's ochtends halfwakker en ik riep in gedachten Benny (ik dacht wel aan de situatie). En ze kwam meteen. Ik heb 'r geaaid en uitgelegd dat ik heel veel van haar hield maar dat dit nu niet meer de plek voor haar was, dat er voor haar een andere plaats was om naar toe te gaan. Ze snapte het meteen en ze ging met vrolijke vraagtekenstaart naar het licht. Toen ik wakker werd, geloofde ik nog maar half wat er net was gebeurd, maar toen ik in de kamer kwam, was het wel duidelijk. De overige poezen waren euforisch, ze waren door het dolle heen van blijheid. In gekke buitelingen raasden ze door de hele kamer.

JHK antwoordt: Beste Mevr R.E., in 1 woord mooi. Heel mooi zoiets mee te maken. Je hebt het naar het licht laten gaan. Het heeft alleen even geduurd voor je door had hoe dit moest. De gene zijde is er ook voor dieren, dit is mij eerder gebleken. Het klopt dat dieren en mensen daar geen afwijkingen meer hebben en daarom weer "compleet" zijn. Ik heb zelf een paar maanden geleden en ook even daarvoor heel kort mijn overleden poes gezien. Deze is in 1999 overgegaan op 17 jarige leeftijd. Ze zijn er wel degelijk. Je kan nog een enkele keer een bezoekje verwachten, meest maar heel kort. Gewoon even laten zien dat ze er nog is. Dieren zijn vaak helderziend, dus dit verklaart ook het gedrag dat ze toen toonden. Ze vonden hun "maatje" er maar vreemd uitzien. (Waarschijnlijk wat doorzichtig in gebroken wit) Hoop je hiermee verklaard te hebben wat er gebeurt is. Ook de mensen die deze site bezoeken zullen hier nieuwe inzichten kunnen opdoen, en als hun ook zoiets overkomt weten wat er kan worden gedaan.
Nog een tip voor Hondenbezitters, het alsmaar blaffen kan ook worden veroorzaakt door een geest, die zij wel kunnen zien. Wellicht iets om even bij stil te staan.

Mevr S.G.J, stuurde dit verhaal in, lees hoe zij het toen ervaarde.

Hallo Jhk, ik ben 30 jaar en heb veel meegemaakt in mijn leven. Nu dat ik jou site zit te bekijken komt er veel bij mij weer naar boven. Toen ik een jaar of 5 - 6 was heb ik vaak mensen gezien. (destijds in mijn ogen waren het mensen) Ze zagen er doorzichtig wit kleurig en met een lichtje eromheen. Ik voelde altijd dat iemand naar me staat te kijken of bij me was, dat me af en toe bang maakte maar toch al deze geesten of hoe je dat noemen wil, zag. Ik kreeg een vrij rustig gevoel bij. Een paar dagen voordat mijn oma was overleden was iets heel raars gebeurd, we waren op een middag thuis en ineens werd er getoeterd, mijn vader ging even naar buiten om te kijken wie er voor de deur staat te toeteren. Ik ging uit nieuwgierig heid ook kijken en zag een man en een vrouw in de auto zitten en mijn vader stond met hun te kletsen maar wat mij opviel was dat mijn overgrootoma achter in de auto zat en mijn vader gaf haar geen aandacht. Ik ging naast mijn vader staan en keek mijn overgrootoma strak aan en zij zat alleen maar met mij te lachen. Ik begreep er niets van, maar toch heb ik niks gevraagd aan haar. Mijn vader had niet door dat mijn oma in de auto zat. Na het geprek dat mijn vader had met deze mensen gingen ze verder en mijn vader zei niks over mijn overgrootoma en ik vond dat erg vreemd omdat mijn vader mijn overgrootoma erg mocht, maar goed ik heb niets verteld en ging gewoon verder. Na een paar dagen was mijn overgrootoma overleden. Ik was erg verdrietig. Na deze ervaring was ik erg geschrokken en probeerde ik me af te sluiten voor dit soort dingen. Ik bleef wel altijd het gevoel krijgen dat ik in de gaten gehouden wordt, maar ik dacht altijd dat ik alles wel eens had gedroomd en probeerde verder te gaan met mijn leven. Ik heb nu 2 dochters de eerste heb ik tijdens een meditatie zoals ik zelf zeg opgehaald. (voordat ik zwanger was) Ik ging op een dag mediteren en ik zag mezelf op een wolk naar en ik stond bij een gouden deur en voor de deur zag ik een man/vrouw met een gouden boekje ik dacht op dat moment, ik ga overlijden maar toen kreeg ik te horen van "kijk even goed om je heen" en ik zag een wolk met veel babys, erg mooi om te zien naast mijn voet zat een kleine baby en ik heb haar opgetild en voor mijn gevoel meegenomen. Voordat ik deze speciale plek mocht verlaten zei de engel dat ik even in het boek moest kijken en toen zag ik een naam staan. Een erg bijzondere meisjes naam, en nu heb ik een meid met deze naam. Ze is een bijzonder kind. Ik merk bij haar dat ze veel voelt en nu heb ik het gevoel dat ik haar op een of ander manier moet helpen (omdat ze vrij bang is en durf niet alleen s'avonds naar bed, en zegt dat alleen naar bed gaan niet zo leuk vind en elke avond komt ze nog tussen ons in liggen. Nu volg ik zelf een opleiding voor een spirituele therapeut. Bij deze opleiding leer ik erg veel maar ik heb een vraag. Waarom kon ik vroeger zoveel voelen en zien en nu dat ik met deze opleidng bezig ben, voel ik veel en langzaam begin ik weer geesten/gidsen te zien, dat maak me af en toe wel bang maar op sommige momenten voel ik me juist sterker hierdoor. Ik heb geprobeerd in het kort wat te vertellen over mij. Ik zit al 2 dagen naar je site te kijken en allemaal verhalen te lezen en kreeg het gevoel dat ik even moest reageren. Ik hoop wat van u te horen en succes met deze site.

De Heer O.T, stuurde dit gebeuren in, lees hoe het verder gaat;

Beste JHK, ongeveer een jaar geleden fietste ik op een avond richting huis. Ik had die avond gefeest met vrienden, en ook aardig wat gedronken. Op een gegeven moment moest ik nog een flink stuk in m'n eentje verder. Ik nader een tunnel/viaduct, en plots hoor ik verschillende stemmen overal om me heen, ik hoor mensen praten/fluisteren maar hoor niet wat ze precies zeggen. Ik kom dichterbij de tunnel en zie op een gegeven moment steeds meer in de lucht voor me een soort van transparante vlekken duidelijker worden, een soort van hete trillende lucht net zoals bijv. dat je op een hete zomerdag de lucht boven het asfalt ziet trillen alleen dan toch net iets anders. En hoe aangeschoten/dronken ik ook was, ik weet zeker dat dit hartstikke echt was!. Voordat ik het wist waren die vlekken nog duidelijker geworden en waren ze veranderd in doorzichtige groen/witachtige schimmen. Een hele grote groep, onder de tunnel die op me af kwam zweven. Voor deze gebeurtenis was ik wel altijd al gefascineerd door paranormale dingen, maar had nooit gedacht dat dit soort dingen echt konden. Ik was op het moment niet bang, maar toch wel verstijfd en angstig en kon het eerst niet helemaal goed bevatten. Toen zat ik midden in die grote groep onder de tunnel, en ben half angstig met m'n hoofd naar beneden erdoor heen gefietst en ik al naar de grond kijkend zag ze allemaal langs me heen vliegen totdat ik ver voorbij de tunnel was, toen hield het op. Wat ik me sterk kan herinneren is dat helemaal aan het begin van de groep in het midden daarvan een vrouw met een echt dooie blik zat aan te kijken. Ik weet niet of het volgende daar ook iets mee te maken heeft, maar ik denk het wel. Toen kwam ik (rond half 4 's nachts) thuis, ik nog steeds aardig angstig liep de huiskamer in en wou een lamp aan doen, die vervolgens met een korte flits kapot sprong, toen wou ik de TV aan zetten maar die ging NIET aan terwijl de stekker toch echt in het stopcontact zat!. Op een gegeven moment wou ik een andere lamp aan doen en die deed het wel, en toen deed de TV het ook in een keer weer. Ik had vroeger weleens geruchten gehoord dat er op die plek een ongeluk met een meisje zou zijn gebeurd, en dat iemand uit mijn plaats daar dingen gezien zou hebben maar toen geloofde ik daar echt niet in. Ik heb ook weleens met een soort van helderziende gepraat die ik toevallig via via ken en die kon alleen zeggen dat er op die plek vroeger veel nare dingen zijn gebeurd. Laatst (ongeveer een maand geleden) kwam ik toevallig weer voorbij die plek lopend met een beste vriend van me waaraan ik het ook verteld heb. Hij zat geintjes erover te maken en ik merk ook dat hij me nooit echt serieus genomen heeft. Hij zei toen van: ik wil die dingen ook eens zien, en ik ga hier een keertje zoeken enz. Toen zei ik tegen hem (want in de tussentijd heb ik me al aardig verdiept in het paranormale) dat hij daar totaal geen controle over heeft en dat dat alleen gebeurt wanneer zij dat willen. Terwijl ik dat zeg zie ik snel een zwarte vlek voorbij me vliegen. Ik voel me daar in de buurt niet goed, en een andere vriend van me die ook al dingen heeft meegemaakt en net zoals ik zich in dit soort dingen verdiept heeft daar ook (in een nabijgelegen park) dingen meegemaakt van stemmen horen en het spontaan onderuit geschopt worden door niets/entiteit(?). Zou jij me misschien enige duidelijkheid over deze gebeurtenis kunnen geven? Kan ik hier iets aan doen?

JHK antwoordt: Beste Heer O.T, je hebt destijds door een groep "hangende geesten" heen gefietst. Die vrouw met die "dooie ogen" is degene is daar in de buurt is verongelukt of omgebracht. Ze was toen nog niet naar het licht of kon of wilde dit niet. Ik neem tijdens het schrijven van dit stuk geen bijzondere activiteit waar, zodat dit inmiddels moet zijn opgelost. Dit is 1 van de geheimen van de natuur, jij zag een deel ervan. Door het gebruik van alcohol was je wat gevoeliger en met je aanleg meegeteld kon je die vrouw zien met de "aanhang" als schimmen. De vrouw is hier de hoofdpersoon, de rest hing er maar rond. Weer een bewijs van bestaan van het ongeziene leven in de natuur. Het spontaan onderuit geschopt worden kan alleen door "invloed van buiten" worden veroorzaakt. Je stuurzenuwen vanuit je hersens moet even onder invloed zijn geweest en zo leek het of je "onderuit" werd geschopt. Geesten kunnen "zelf" niets beginnen, maar wel via een omweg door beinvloeding van de zenuwen en de prikkels vanuit de hersenen. (gedeeltelijk onder externe sturing brengen) Dat je je niet goed voelde kan heel goed, de intelligentie voelde zelf ook niet zo lekker aan, dit pikte je op. Het klopt inderdaad, wij kunnen niet bepalen wanneer geesten (intelligenties) te zien zijn. Tot slot de TV en de lamp die even niet aan wilden, je eigen energie meegenomen uit de tunnel/viaduct ontlaadde zich in deze vorm. Daarna deed alles het weer komt dus omdat de overtollige energie verbruikt was. Alles was weer normaal. Mensen met extreme spanningen kunnen een sterk geladen veld om zich heen hebben en soms zo "dingen" van slag brengen. Daar komt vaak helemaal geen geest aan te pas. (Ze krijgen vaak wel de schuld) Hoop je hiermee een beetje verklaard te hebben wat er werkelijk gebeurde, en ook voor onze lezers/lezeressen leerzaam.

Mevr A.N, stuurde dit gebeuren in, lees hoe het verder gaat;

Toen ik vroeger in de puberteit zat, hoorde ik soms een lieve oude vrouw bepaalde dingen tegen mij zeggen, die niet over erg belangrijke dingen gingen. Bijvoorbeeld: In een periode dat ik niet erg blij was met mezelf (de zogenaamde puberjaren waarin je jezelf een toekomstbeeld probeert te vormen en waarbij je zelfbeeld vaak erg negatief is) zat ik een keer met mijn familie in een restaurant, toen ik die oude vrouw het volgende hoorde zeggen: Hihihi, kijk nu toch eens goed om je heen. Zie je dan niet dat de ober naar je zit te kijken (stond naast onze tafel) en de kok heeft ook een oogje op je (we keken uit naar de open keuken van het restaurant). Nu was het inderdaad zo dat deze twee heren naar mij keken. Op het moment dat dit door de oude vrouw gezegd werd, kreeg ik een zogenaamd schikgevoel, doordat ik dit moment al eerder ervaren had (deja-vu). Ongeveer een jaar later had ik een hele mooie droom. Ik zat om een bankje met, naar ik geloof, diezelfde oude vrouw. Om ons heen zag je eigenlijk niets (een soort wit), maar je hoorde wel het gelach en het gepraat van jonge kinderen (als in een speeltuin). Ik vertelde die oude vrouw een aantal van de meest vreemde dromen die ik heb gehad. Ik had het gevoel of ik wel een kwartier met haar zat te praten. Ze keek me aan, legde een warme hand op mijn been en zei: maar lieve A. toch, dat weet ik toch allemaal al. Ik keek haar aan en dacht op dat moment, ja hehe natuurlijk, gekkerd, dat ik dat was vergeten. Einde droom. Nu vraag ik me af, was die oude vrouw een soort andere ik, of was het misschien een familielid (ik heb het uiterlijk van deze vrouw omschreven aan mijn moeder en die omschrijving deed haar sterk denken aan de moeder van haar vader, die er zo uitzag en ook erg lief was) of is het gewoon een verzinsel van mij.

JHK antwoordt: Beste Mevr A.N, het is geen onzin wat je droomde, een eerder overleden familielid lijkt me hier de persoonlijkheid die doorkwam. Ik moet ook een moment denken aan een vorig leven toen je die vrouw ooit eens kende maar toen onder andere omstandigheden. Een dierbare band is blijven bestaan en dat uit zich in deze droom en ook andere ervaringen die duiden op haar aanwezigheid. Zij is je gids (of hulpgids) die je bijstaat om je leven in de juiste banen te begeleiden. Zo kom je volgens het lot door je leven. Vallen en opstaan horen erbij, dus niet ongewoon. Als kind zijnde troostte die vrouw je en beschermde je tegen andere invloeden. Zulke mensen (intelligenties) zijn zeer moraal ingesteld en erg hulpvaardig waar mogelijk. Puber jaren staan bekend als "lastige" jaren omdat de eigen wil op komt zetten. Je gaat dan van kind naar volwassen en dat geeft wel eens wat probleempjes. (ouders en zo) Dat stuk "déjà vu" lijkt me ook van "vroeger" afkomstig. (vorig leven) Er was hier sprake van een herkenning. Dit geeft vaak het idee van "ik kan niet op de naam komen, maar ken je wel ergens van" Het is een gevoel van iemand "lang" niet gezien te hebben. De speeltuin geeft aan dat je toch wel van uitgaan houdt en "speels" van karakter bent. Als men je vraagt om mee te doen met een spel, dan zal je vaak zeggen, ja ik doe mee. (speeltuin) Dit geeft ook aan dat je goed met kinderen kan omgaan. Je hebt even contact gehad met die vrouw die natuurlijk allang wist wat je wilde vragen. (in je droom toestand)

Mevr N.M, stuurde deze eraring in, lees verder;

Hallo, graag wil ik jou iets vertellen over een gebeurtenis nu 13 jaar geleden. Misschien kan jij mij uitleggen wat er toen gebeurd is. Het is zo dat mijn ouders alleen op vakantie gingen naar het buitenland, ze hadden mij nog gevraagd mee te gaan maar ik had daar vanaf gezien door financiële omstandigheden dus gingen zij met zijn tweeën. Op het vakantie adres zelf heeft mijn vader toen een autoongeluk gekregen, daarbij was alleen blikschade, zij zelf mankeerden niets. Hij heeft zich daar echter waarschijnlijk zo druk over gemaakt dat hij een hartinfarct heeft gekregen. Omdat mijn vader een nogal eigenwijze man was en omdat de medische zorg daar niet zo is als hier duurde het erg lang voordat de dokter arriveerde op het vakantieadres. Toen de dokter dan ook na 2 uur kwam heeft zij hem direct meegenomen naar het ziekenhuis alwaar hij aan monitor enz. ging. Mijn moeder werd op een gegeven moment naar huis gestuurd en omdat het goed ging met mijn vader op dat moment en deze zelf aangaf dat het goed was is zij ook gegaan. Een uur later arriveerde zij thuis waar net de telefoon ging en er werd mede gedeeld dat mijn vader overleden was!. Ondertussen waren ik en mijn broer vanuit nederland op weg naar Joegoslavie om mijn ouders daar op te halen, mijn vader heeft voor hij naar het ziekenhuis ging gezegd naar ons te bellen om ons over te laten komen, wij waren dus al op weg. Na het een en ander geregeld te hebben in dat land zodat mijn vader in Nederland gecremeerd kon worden, zijn wij, ik mijn broer en moeder in mijn vaders auto gestapt en naar Nederland gereden. Uiteraard waren wij allen uit ons doen en aangeslagen. Toen wij thuis waren ben ik de dag erna naar mijn zus gereden om er over te praten, mijn zus woont in een ander dorp als ik toendertijd en ik moest dan ook over stille weggetjes s'avonds terug rijden. En nu komt het ik was aan het rijden en op een gegeven moment had ik het gevoel dat er iemand op mijn achterbank zat, ik wist zeker dat dit mijn vader was!. Het gekke is dat mijn vader nooit met iemand mee reed en zeker niet op de achter bank. Ik durfde niet in mijn spiegels te kijken, maar op een gegeven moment deed ik dat toch en zag niets. Toch weet ik bijna zeker dat hij daar zat. Ik heb nu 2 vragen aan u;
Vraag 1 - Waarom en waaraan is mijn vader toen overleden, het ging immers goed met hem?
Vraag 2 is, zat mijn vader daadwerkelijk op mijn achter bank of is dit en gevolg van de stress?. Het is een heel verhaal geworden en ik zou u ook veel meer kunnen schrijven doch laat het voor deze keer hierbij. Met vriendelijke groet Mevr N.M.

JHK antwoordt: Beste Mevr N.M, het moest zo gebeuren. Na het lezen van je mail krijg ik de gedachte dat het je vader zijn tijd was. Zulke dingen gebeuren onverwachts en dit ligt in de lijn van hogerhand. (gene zijde) Ze weten het van te voren en hebben er hier voor gezorgd dat dit niet al te schokkend plaats vond. B.v. zonder noemenswaardige en korte lijdensweg laten ophalen. Getuige het feit dat hij zich in het ziekenhuis goed voelde geeft dit aan. Toch krijg ik het beeld dat de kransslagaders van je vader door de spanning te nauw waren geworden, waardoor het bloed niet voldoende meer stroomde en mede daardoor weer te weinig zuurstof in de hartspier komt, vandaar het infarct. Er was al wel een vernauwing, doch in normale stress toestand of nog beter in ontspannen toestand was het wijder dan toen na het autoongeluk. Je vader had dus al een vernauwing, maar nog niet echt voelbaar. Beginnend stadium van vernauwing. Op je vraag 1 te antwoorden is met bovenstaande wel beantwoord. Op vraag 2 kan ik zeggen dat je vader inderdaad op de achterbank zat, zij het niet zichtbaar, wel voelbaar. Je intuitie nam hem waar en gaf je het gevoel van "iemand op de achterbank". Je vader kwam zo laten weten dat hij voortleeft en het gaat goed met hem. Je kan af en toe meer zulke ervaringen meemaken, dan weet je nu dat dit van je vader afkomstig kan zijn. Hoop je hiermee wat gerust te hebben gesteld.

Mej N. stuurde dit gebeuren in, lees verder;

Zo'n twee weken geleden werd ik 's nachts rond 3:00 uur wakker en zag boven in een hoek van mijn kamer een lichtvlek langzaam knipperen. Ik wist niet waar het vandaan kwam en keek om me heen of er ergens licht door naar binnen kwam. Dit heb ik heel bewust nagekeken zonder m'n bed uit te gaan, maar er kwam nergens licht binnen. Toch was het er en het schoot door me heen dat het wel eens mijn beschermengel kon zijn. Ik keek nog een keer en ging weer slapen. 's Morgens dacht ik er gelijk weer aan maar heb ik het aan niemand vertelt. Tijdens een drama les kwamen we op het onderwerp dromen en spirituele ervaringen. Mijn leraar heeft aardig wat ervaring en ziet zelfs al vormen in zijn beschermengel. Hij kon mijn vermoeden bevestigen, dat ik waarschijnlijk mijn beschermengel had gezien. Ik was eerst heel trots, maar toen ik 's avonds door een donker huis liep werd ik bang. Ik weet dat ik niet bang hoef te zijn voor mijn beschermengel, maar het overvalt steeds. Ik wil niet bang zijn daar ben ik veel te nieuwsgierig voor. Kan jij mij vertellen of het inderdaad mijn beschermengel was en wat ik eraan kan doen minder bang te zijn? De lichtvlek leek net op een zaklamp die bijna leeg was en langzaam gaat knipperen. Dat is de beste omschrijving die ik kan geven. Verder zag ik het licht niet echt tegen de muur, maar in de losse ruimte... Kun je me helpen?

JHK antwoordt: Je zag een deel van je gids of een hulpgids. Met het opstellen van dit antwoord merk ik een hogere activiteit op wat duidt op een aanwezigheid van meerdere intelligenties. Een hulpgids is vaak iemand geweest van je huidige leven. Het is vaak een van je grootouders of een persoon geweest waar je een goede verstandhouding mee had. Je angst komt voort uit het "onbekende" ervan. Dit soort gebeurtenissen zijn voor ons niet zo gebruikelijk en daar komt meestal de angst uit voort. Hoe meer je er van weet, hoe minder de angst wordt tot je zelfs niet eens meer kijkt. Een schrikje of zo zal er altijd wel in zitten, als er opeens een bekende van je voor je staat. Je eigen gids is altijd goed, deze beschermt je tegen erger, en leidt je door het leven. Velen noemen het ook wel geleidegids. Je kan als je dit zelf wilt door concentratie gericht op je gids mogelijk meer tekens krijgen en of gaan zien. Dit alles heeft tot doel je meer inzicht te geven en om te laten zien dat er meer is.

Mevr T.E. stuurde dit gebeuren in, lees verder;

Mijn verhaal.
De opa van mijn vriend, op een dag had ik een gesprek met hem over hoe hij over de dood dacht. Hij zei; Als je dood bent, ben je dood en dan is er niks meer. Ik zei; Heeft opa dan nooit eens over reincarnatie gehoord? Nee, daar wist hij niks van, dus ik legde hem daar wat over uit en hij leek geinteresseerd, alsof ik hem iets compleets nieuws vertelde. Een paar weken later raakte hij in coma en lag in het ziekenhuis. Ik ging mee op bezoek, want ze zeiden dat het niet lang meer zou duren voor hij zou overlijden. Ik wilde daadwerkelijk kontakt met Opa, maar dat lukte niet, dus praatte ik luidop in mijn hoofd tegen hem en vertelde wat er gebeurde en dat hij waarschijnlijk dood zou gaan. Ik hoopte dat hij kon voelen dat ik er was. Vlak voor hij overleed, werd hij wakker en keek ons aan, mij als laatste, alsof hij wilde weten wie er binnenkwamen. Toen dacht ik: Opa, lieve Opa, daar gaat íe. Ik hoorde hem zuchten, en plotseling kreeg ik bij mijn zonnevlecht een energie naar binnen, die steeg langzaam op naar mijn hoofd, mijn kruinchakra uit. Het gevoel was overweldigend prachtig, een gevoel alsof ik duizenden engelen hoorde zingen, zo zuiver en prachtig, maar nog prachtiger dan dat ik ooit in dit leven had meegemaakt. En toen wist ik dat het Opa's ziel was die door mij heen ging. Warm en vol liefde, zuiver, hemels. Tot een half jaar na zijn dood, hadden we vaak het gevoel dat Opa aanwezig was in de kamer, en nu komt het, hij liet het weten door een heel intense zeepgeur, alsof alle zepen door elkaar waren gedaan, en het zo onder onze neus hield. Er was niks te zien, alleen die geur. De eerste keer deinsde ik achteruit, want het was zo overweldigend, en mijn vriend die rook het niet, en ik zei: dat kan niet want het is heel sterk. Je moet het echt toelaten en zeggen van; Kom maar, na een paar keer gebeurde het hem ook. En als het ons teveel werd dan zeiden we van; nu even niet, en dan trok de geur langzaam weer uit ons hoofd, de neus weer uit. In het begin werd de zeep regelmatig onder onze neus gehouden ( alleen s'avonds) en later werden de bezoekjes minder maar ook wel overdag. We zeiden dan van Opa is er weer, driekwart jaar na zijn overlijden had ik het gevoel dat Opa niet meer bij ons was en over was gegaan naar een andere dimensie of fase. Voor mij was het alsof Opa wilde laten weten dat het leven na de dood niet ophield, en ik was ook niet meer bang voor de dood want deze ervaring was prachtig. Ik was 20 jaar toen me dit overkwam. En het is een verhaal wat ik nog steeds heel vaak vertel aan mensen, alsof ze het moeten weten. Groetjes van T.

JHK antwoordt: Beste Mevr. T.E, je mocht je Opa op deze wijze begeleiden naar de gene zijde om dan na driekwart jaar naar het licht zelf te gaan. Dit licht is inderdaad een hogere sfeer. Er zijn voorzover bekend ongeveer 30 sferen in intensiteit en dichtheid onderverdeeld. Er zijn Astrale planeten die niet met de gewone kijkers te zien zijn, op een van deze kan je Opa zich nu bevinden. Innerlijk ben je al heel ver want het leek gewoon voor je dat je Opa ging. Je Opa kon je gedachten wel voelen zodat hij toch kon reageren. Dit is een vorm van telepatie. Je deed er goed aan hem alvast te laten weten dat met overlijden geen einde betekent maar een overgang naar een ander gebied met achterlating van het fysieke lichaam. Zo was hij toch wat voorbereid te gaan en tegelijkertijd was je ook niet bang meer wanneer het ook voor jou tijd is om te gaan. De zeepgeur is een van de mogelijkheden om iets te laten weten van hun voortbestaan. Je doet er inderdaad goed aan het de mensen te laten weten van deze ervaring, bij deze geplaatst en bedankt voor je bijdrage.

De Heer P. en Mej N., stuurden dit waar gebeurde verhaal in.

Hoi jhk, ik heb een vraagje mijn vriend ziet sinds oktober vorig een schim in huis ook ziet hij hem af en toe op zijn werk. De afgelopen 2 maanden heeft hij hem niet meer gezien. Ik woon hier pas 4 maanden en wist dat hij wel eens een schim zag maar ik heb verder nooit iets gezien of ervan gemerkt, maar een paar weken geleden kreeg ik een raar gevoel bij de logeerkamer net alsof ik bekeken werd. Vorige week lag ik in bad met de deur dicht (er was verder niemand thuis) en opeens staat de deur open, de dag erop lag ik in bad en ik denk ik laat de deur open en dicht was de deur. Toen ik uit bad kwam (weer was er verder niemand thuis behalve ik) s'avonds komt zijn moeder op bezoek en ik vertel het haar en dat het bij de logeerkamer te doen was. Later blijkt dat in het logeerbed (wat zij van iemand had gekregen) iemand was overleden dus hebben we het bed in de schuur gezet en het rare gevoel was daar weg. Maar nou zit ik net alleen beneden (vriend was weg) springt de tv van 4 op 35 en begint heel snel terug te schakelen ik heb hem weer op 4 gezet en ben mijn vriend gaan bellen op mijn mobiel. Terwijl we samen aan de telefoon zaten en ik vertel van de tv, valt mijn mobiel uit. Er kwam een melding op het schermpje van mijn mobiel dat er geen sim kaart in zat. Ik leg hem neer, hij deed niks meer. Mijn vriend belt terug op de huistelefoon en mijn mobiel springt weer aan en doet het weer. Ik vind dit zo raar, weet jij misschien wat er hier aan de hand is ?. Met vriendelijke groet N en P.

JHK antwoordt: Na het lezen van jullie verhaal zie ik dat jullie te maken hadden met een "rondhangende" intelligentie. Het is de man die in dat bed is overleden. Het heeft een affiniteit met het meubelstuk. Iets houdt hem nog vast, dit kan de "vertrouwde" omgeving zijn. Het bed is niet het enige. Het is iemand die nog geen afscheid van deze vertrouwde omgeving kon nemen en toen nog niet wist van het bestaan van de lichtsferen. Veel mensen komen te overlijden zonder enig benul van een voortbestaan. Dit is de oorzaak van zijn aanwezigheid. Hij kan via jullie energieveld bepaalde effecten opwekken. Er ontstaat een soort geladen veld dat invloed heeft op elektrische apparatuur. Zo kon het gebeuren dat je zaktelefoon het raar deed en de TV. Met de openstaande deur kan ik als enige logische verklaring "onbewust" dichtgedaan vinden. Intelligenties kunnen geen veertje pakken, wel lichte windvlagen en kou en zo veroorzaken of een kaarsvlam doen flakkeren. Ook het idee van "iemand" aanwezig hoort daarbij. Heb je er nog last van, dan moet het door middel van bepaalde gedachten gewezen worden op het toch bestaan van het licht dat op hem wacht. Je kan op de spirituele pagina lezen hoe dat moet. Het lijkt me geen negatieve intelligentie maar gewoon een onwetend overleden persoonlijkheid. Tijdens het schrijven van deze mail kan ik bij jullie geen bijzondere activiteit vinden, zodat het al weg kan zijn.

Enkele dagen later ontving ik een bevestiging dat de rondhangende intelligentie weg is, nadat het via gedachten op gewezen werd dat er een lichtsfeer bestaat. Het heeft dus zijn weg gevonden.

Hallo Jan, Allereerst hardstikke fijn dat je weer beter bent en de tijd neemt om alle mail te beantwoorden. Je hebt gelijk dat het 'weg' is, hoe dit precies komt weten we niet, maar we hebben in ieder geval op verschillende manieren geprobeerd deze intelligentie naar het licht te helpen en blijkbaar is dit gelukt.

Mevr C.B., stuurde dit mooi en waar gebeurde verhaal in.

Hallo, Ik ben C.B, ik heb een zus die twee jaar geleden een dierbare vriendin heeft verloren door een ernstige bloedziekte. In de laatste periode van het leven van haar vriendin, werd mijn zus herhaaldelijk geconfronteerd met een vlinder, steeds dezelfde. Na verloop van tijd kwam de vlinder vaker en zocht dan ook werkelijk alleen mijn zus op. Op de een of andere manier kreeg mijn zus een soort "waarschuwing" en had sterk het gevoel dat zij contact op moest nemen met haar (terminale) vriendin. Achteraf bleek dat als had mijn zus dat niet had gedaan, zij waarschijnlijk niet op tijd ter plaatse had kunnen zijn. Gebleken is na beperkte informatie dat een vlinder een dode ziel zou symboliseren, echter over dat fenomeen kunnen wij geen duidelijke informatie krijgen. Ik hoopte eigenlijk dat u ons daarbij zou kunnen helpen. Het is voor mijn zus heel belangrijk dat zij erachter komt wat nou werkelijk de betekenis achter de vlinder is. M.v.g. C.B.

JHK antwoordt: Beste C.B., die vlinder wordt door andere intelligenties "onbewust" gestuurd en zo dat je deze om je zus heen kreeg. Dieren zijn makkelijk door hun te beinvloeden in goede zin. Zij zijn een direct onderdeel van de natuur en werken zo met de gidsen samen. Dit is een teken van een hele mooie samenwerking vanuit de gene zijde. De gids van de terminale vriendin heeft dit op gang gezet en zo op deze wijze het proces laten uitvoeren. (die vlinder) De gids van je zus werkte ook hieraan mee en zo kon het teken overgebracht worden. Het idee laten geven en voelen dat er iets aan de hand was. Een vlinder symboliseert juist het "leven", immers dood bestaat in feite niet. Alleen het fysieke lichaam gaat dood, niet het leven zelf. (overleden intelligentie ofwel bewustzijn) Vast en zeker weet je nu wat er werkelijk heeft afgespeeld.

Mevr A., stuurde deze waar gebeurde ervaring in.

Mijn man was vorig jaar in een heel oud kasteel in Frankrijk die omgebouwd was tot hotel. In de kamer waar hij in slaapt is heel erg donker. (vind hij trouwens prettig) Op een gegeven moment voelt hij dat er mensen in de kamer zijn, terwijl hij zijn ogen dicht heeft. Toen hij zijn ogen opende was er zacht paars licht in de kamer en er stonden zeker 5 gedaanten om zijn bed heen. In 1e instantie schrok hij en voelde zich niet prettig. Dan kijkt hij naar de gedaanten en ziet geen duidelijke gezichten, deze gedaanten buigen zich over hem heen en hij voelt dan geen angst en dat onprettige gevoel verdwijnt. Hij kan niet verklaren wat het is, toch kijkt nog eens goed maar ziet geen gezichten... Hij besluit zich om te draaien en te gaan slapen, prima geslapen!
Ik vraag me af of dit zijn gidsen waren?

JHK antwoordt: Beste Mevr A., dit waren intelligenties die daar meer ronddolen. Kastelen staan bekend om dergelijke verschijnselen. Of het nu een hotel is maakt voor hun weinig uit. Deze geesten moeten al enige tijd daar aanwezig zijn, ik kan geen verkeerde ofwel negatieve invloeden vinden. Het waren niet zijn gidsen maar kennelijk werden ze wel toegelaten door zijn gids met "het kan hier geen kwaad". Mijn indruk is dat het mogelijk de voormalige bewoners waren uit de tijd dat het nog een kasteel was. Dit is een soort die daar nog graag ronddolen en zo af en toe mensen "van dichtbij" willen bekijken. Toch moeten er meer mensen deze hebben waargenomen. In uw geval trok uw man zich er niet veel van aan, anderen kunnen een schrik oplopen en zouden die nacht niet meer slapen. Hier moet ik zeggen dat uw man het kennelijk als gewoon vond en het maar liet voor wat het was.

Mevr S., stuurde deze mooie ervaring in, lees verder;

Op de verjaardag van mijn in 1998 overgegane zwager, was ik bij mijn zus om haar te steunen om bij elkaar te zijn op mijn zwager's verjaardag. In de namiddag gingen we naar het kerkhof waar zijn urn staat bijgezet in een overigens prachtige urnenmuur. De begraafplaats ligt in een prachtige, bosrijke omgeving, heel mooi en rustig. Toen we een poosje later weer naar huis wilden gaan cirkelde er plotseling een prachtige grote vlinder boven onze hoofden. Tot onze stomme verbazing landde de vlinder eerst op de schouder van mijn zus waar hij een poosje bleef zitten, en daarna kwam hij op mijn schouder, dit bleef zich ongeveer 10 minuten afwisselen. We stonden als aan de grond genageld! De vlinder staat als teken voor de ziel, en dit was toch wel een heel bijzondere groet! Deze vlinder bleef op de plek waar wij waren, en toen we tegen onze zin weer weggingen, cirkelde hij nog even bij ons, bleef op die plek, en verdween toen.

JHK antwoordt: Na het lezen van je prachige verhaal zie ik dat je een duidelijk teken van "groet" heb gehad van je overleden zwager. Deze wilde je op deze manier via de vlinder laten weten dat je niet alleen bent en hem goed gaat in het licht. Zij, de mensen uit de gene zijde staan direct in nauw verband met de natuur en werken ermee samen. Zo kon die vlinder gestuurd worden hoewel het diertje dit niet echt bewust was, het deed gewoon wat het opgelegd werd. Een heel mooi teken van samenwerking uit de natuur op deze wijze gebracht. Zoals eerder op deze pagina beschreven staat de vlinder voor leven. In dit geval voor een teken van leven uit de gene zijde.

Mevr A., stuurde deze mooie en lange verhaal in. Eronder staat een uitleg mijnerzijds.

Deze ervaring gaat over het afscheid nemen van een dierbaar familielid die mij een kijkje liet nemen in de gene zijde. Het gaat over de oom van mijn man, het contact tussen ons was als naaste verwanten. Ik was voor hem een dochter die hij nooit gehad heeft en hij was voor mij een vader die ik nooit gehad heb. Op de laatste van zijn aardse dagen was hij erg ziek (levercurose) Toen hij werd opgenomen hielden we dagelijks contact via de telefoon totdat hij in een coma geraakte. Daar zijn toestand erg kritiek was wou ik hem bijstaan in zijn laatste levensfase tot de overgang, maar door omstandigheden kon ik echt niet bij hem gaan waken. Echt afscheid hebben we dus niet kunnen nemen. Totdat hij me bijna een jaar later kwam opzoeken, tijdens een uittreding dat ik had (het was toen net rond mijn verjaardag) Eigenlijk was dit mijn eerste grote uittreding, ervoor had ik een uittreding die eigenlijk niet verder dan mijn lichaam ging (dwz. Geestelijk wakker zijn) en je raar eigenlijk een beetje als een mummie voelen, ik bedoel dat je lichaam net een kist is en je innerlijk het gevoel hebt dat je ogen open zijn maar dat dit niet zo is, je begrijpt het wel. Ik wist dat het een uittreding was omdat je in een droom nooit jezelf ziet je weet dat jij het bent maar je ziet jezelf nooit. Nu keek ik naar mezelf alsof ik naar een film keek. Het viel me op dat het daar zo proper was en de kleuren waren zo fris en mooi (eigenlijk niet te beschrijven) de grond was bedekt met natuursteen en ik zag de voorgevel van wat leek een romijns gebouw, het was in ieder geval erg mooi en groot en nogmaals het was daar zo proper en puur dat is me echt bijgebleven raar hé. Ik zie me dus staan praten met een man en een vrouw (mijn gidsen weet ik nu) en ik voelde me echt goed, gelukkig en het normale gevoel als je je gidsen ziet had ik ook een gevoel dat ik een oude bekende zag en de pure liefde die je er voor voelt. Toen ik me zo zag staan zei ik in mezelf "ik ben in een uittreding" (mijn gezond verstand komt altijd boven zetten op zo'n moment) Ineens voel ik iets aan mijn schouder (of heb een gevoel dat ik me moet omdraaien) Ik draai me om en zie oom daar staan ik zeg "wacht even oom, ik ben even aan het praten" en draai me terug om en draai ik me plots verbaasd terug en zeg "maar oom jij bent toch dood" Echt stom verbaasd was ik, maar ik had totaal geen angst, voelde me blij zelfs. Oom antwoord "Ja, dat weet ik, maar ik heb niet veel tijd" Ik voel ondertussen dat mijn gidsen zich terug trekken tot op een discrete afstand. Het beeld dat ik nu heb van mezelf en mijn oom reikt tot onze middel. Ik wou oom vastpakken maar voelde dat dit niet kon en mocht. Hij zei "ik wil je iets geven voor je verjaardag, het is niet veel maar toch wil ik je dit geven, je zult het nodig hebben" Ik kijk naar mijn handen en zie daar ineens een horloge in liggen, een gsm en mijn portefeulle. Dan word ik wakker ik voel me echt zalig net of ik zweef. Ik denk na over wat ik net ervaard heb en het eerste gevoel dat ik had is, hij is nu goed en erg gelukkig hij gaat verder en dan vallen er me ineens een paar details op, de horloge was niet de horloge die ik draag, de gsm is een ander model dan welke ik had en mijn portefeuille was ongewoon dik. Ik heb daar niet langer bij stilgestaan tot voor kort. Een paar maanden na mijn mooie ervaring, was ik genoodzaakt om een nieuwe gsm te kopen (maar dat deed me niet nadenken) Een half jaar later overlijd mijn tante en krijg ik een mooie erfenis (maar dat deed me ook niet nadenken) Tot ik voor kort ineens een horloge cadeau kreeg van mijn man, deze leek als 2 druppels water opdegene die ik van oom gekregen had!. En toen begon ik na te denken, want die gsm die ik gekocht had was ook dezelfde die hij mij gegeven had, raar dat ik dat toen niet zag. Ik dacht eerst dat hij symbolisch deze zaken aan mij gaf, omdat ik echt niet zonder die 3 zaken kan, dan dacht ik horloge staat voor tijd, gsm voor contacten en portefeuille voor succes maar nu denk ik eerder dat deze zaken op hun manier een andere betekenis hadden portefeuille staat denk ik voor de erfenis, gsm staat toch voor contacten want vele vrienden bellen me op en de gsm voor raad of gewoon een praatje. Maar die horloge kan ik dus echt niet plaatsen, misschien staat hij gewoon voor tijd of is het niet echt in die richting dat ik moet zoeken? Zoals ik al eerder tegen je heb verteld heb ik door een heel slechte ervaring mijn gave bewust afgeblokt, maar ik moet nu eerlijk zeggen dat sinds ik een kijkje heb mogen nemen men mij langs alle kanten duidelijk hebben gemaakt dat ik mijn gave moet omarmen (wat ik nu doe) Misschien was het een opening van mijn ogen, ik weet het niet. Maar in ieder geval ik zal deze mooie ervaring nooit vergeten en echt koesteren.

JHK antwoordt: Beste Mevr. A., ik heb je verhaal met aandacht gelezen en ik zie dat je een mooie ervaring mocht meemaken. Zoiets ervaart men niet vaak. Dit blijft je hele leven bij als een werkelijk gebeurd iets. En dat is ook zo, zij het in de gene zijde zelf. Je mocht je oom ontmoeten en deze kon zo toch even afscheid nemen. Hij liet weten in je uittreding dat hij niet veel tijd had, dit moet komen door je eigen energie situatie want tijd is daar geen probleem. Ze wisten dat je uittreding dus niet lang kon worden volgehouden. Dit wist je oom, vandaar het antwoord "ik heb niet veel tijd". Je mocht je oom niet vastpakken omdat je nog verbonden bent met het aardse lichaam en het fluidum verschilde te veel. (astrale golflengte) Men wist al wat je in de nabije toekomst zou gaan doen, vandaar dat nu uit kwam dat je die andere gsm zou gaan kopen, een erfenis ging krijgen en een horloge. De gsm staat zoals je zelf al zegt voor "contacten", de horloge voor "tijd" en de portefeuille voor "rijkdom". Dit hoeft niet perse geld te zijn, het is je innerlijke wijsheid die van belang is. Geld is daar niet van belang, hooguit een noodzaak op onze wereld. De "dikke" portefeuille was denk ik het teken voor de erfenis die toen zou komen. Tot slot kom ik ook hier weer typisch "romeinse" of "gotische" bouwwerken in je verhaal tegen. Het is wederom een aanwijzing dat in de gene zijde "gotische" bouwsels gebruikelijk zijn. Dit kom ik meer tegen in andere verhalen. Kortom je heb een mooie trip gehad.

De Heer M.H., stuurde dit verhaal in, lees zijn ervaring;

Eigenlijk ben ik al redelijk lang met het paranormale bezig op een of andere manier wordt ik er naar toe getrokken of ik nu wil of niet. Ik herrinner mij nog heel goed op mijn 18e jaar, het was s'nachts en het zal zo rond een uur 2 a 3 zijn geweest dat er ineens een man en een vrouw bij mijn bed stonden. Ik weet nog dat de man een geruit pak aan had en beide riepen "help" mij. Ik ben dus als een gek uit bed gesprongen en naar beneden gerend daarna heb ik hen ook nooit meer gezien.

Mijn tweede ervaring was ook op een nacht dat er iemand met zijn hand door mijn haar ging. Vaak als ik alleen in de kamer zit zie ik vanuit mijn ooghoek gedaantes en ik voel dat er iemand aanwezig is. Ik heb contact gezocht met paragnosten die zeiden dat ik erg intiutief (paranormaal begaafd) ben. Maar ik vraag af wat deze entiteiten van mij moeten ik wil best contact hebben met hen maar niet midden in de nacht. Ook bestaat er best wel wat angst van mijn kant ik weet ook niet waarom.

JHK antwoordt: Beste Heer M.H., je had bezoek van twee intelligenties die destijds niet goed wisten wat er met hun aan de hand was. Zoals je al weet heb je een mooie innerlijke wijsheid en die werd kennelijk door deze "mensen" opgemerkt en zo riepen ze jouw hulp. De man met het geruite pak doet me denken aan een voormalige gevangene die nu niet goed wist wat zijn situatie was. Veel mensen gaan over met de gedachte "met de dood is het afgelopen". Zo komen ze dus na overlijden in een voor hun onbekende omgeving terecht en merken dat bepaalde dingen niet kloppen. Daarom vroegen ze hulp aan je. Je schrik deed ze weggaan, ze hadden dus respect voor je situatie. Het waren geen verkeerde geesten om het zo maar te noemen. Ik noem ze meestal "intelligenties" omdat de inhoud van al je ervaringen voortleeft en het aardse lichaam er hier niet meer is. Was je niet geschrokken, dan had je ze kunnen helpen door hun de situatie uit te leggen met je gedachten. (die kunnen hun wel horen of lezen) Je bent inderdaad een eind gevorderd in je innerlijke ontwikkeling.

Op de tweede vraag antwoord ik, dat handen van gidsen en intelligenties door de aardse materie heen gaan, ze kunnen niets meer op onze wereld oppakken. Vandaar dat een van hun dit even wilde proberen. Het is wel een mooie methode om hun er op te wijzen dat ze geen deel meer van de aarde zelf uitmaken. De angst komt voort uit het "onbekend" zijn met deze voor ons ongebruikelijke materie.

Deze kwam binnen, ingestuurd door Mej M.

Beste JHK, mijn neef (Hendrik) waarbij ik een dichte band mee had stierf in een auto ongeluk op 20 jarige leeftijd. Sindsdien zijn er vele vreemde dingen gebeurd. Ik droomde in het begin over hem waarin we beiden veel plezier hadden.
Ik lachte 's nachts zonder ik het wist.
Water komt op een kerkhof langs de verkeerde kant eruit bij het pompen.
Schilderijen en andere voorwerpen vielen omver.
Zijn ouders en hond hoorden hem fluiten.
Zijn broer ontmoette hem toen deze in een Coma lag na een ongeluk, Deze werd teruggestuurd.

JHK antwoordt: Hallo Mej M., je neef Hendrik moet een vriendelijk en humorist persoon zijn geweest en nu als intelligentie nog steeds. Hij maakt nog steeds lol, en dit laat hij op je inwerken. Vandaar ook dat je tijdens je slaap lacht, want jij lacht wel maar meer is dat Hendrik lacht en je zo aansteekt. Ja waarom niet, lachen is gezond en daar heeft je gids geen bezwaar tegen dus deze laat die grappige Hendrik doorkomen. Het water bij de pomp kan mogelijk een halve verstopping zijn geweest. De schilderijen omver gooien is wel grappig, toch niets kapot gemaakt?, indien alles heel is gebleven dan is het van hem afkomstig, want hij zal je geen schade aan willen richten. Wel moet een van de aanwezigen in de kamer wat moe zijn geweest. Voor zulke activiteiten moet ergens energie worden afgetapt om het effect te doen plaats vinden. De comakwestie is wel mooi, immers het eigen dagelijkse bewustzijn is dan even buiten werking en het innerlijke kan dan even op stap gaan. Ja het was nog geen tijd voor hem, dus werd hij teruggestuurd.

Marianne stuurde deze zeer mooie waar gebeurde verhalen in, deze keer bestaande uit 7 verhalen ineens en er kunnen nog meer bij komen. Eronder staat mijn antwoord.

--------- Verhaal 1
Ik lag een keer in bed en zag twaalf geesten waarvan ik wist dat het mijn beschermengelen zijn, in een u-vorm rond me staan. Ze hadden allemaal een witte orchidee in hun rechterhand. Ze hielden elkaar niet vast, maar straalden allemaal een grote, witte bundel licht naar een plek net boven mijn navel. De liefde en warmte die ik voelde, waren ongelofelijk mooi. Op een bepaald moment zag ik de witte bundel licht langer worden, ver voorbij de achtermuur van mijn slaapkamer. Met enorme kracht voelde ik dat er negatieve energie uit me werd getrokken en door de lichttunnel verdween. Ik zag duidelijk donkere delen van mijzelf in de lichttunnel verdwijnen. Opeens ging er een ijzige wind door de kamer en zag ik een stuk of zes zwarte geesten door de groep met witte geesten vliegen. Ze waren erg kwaad en probeerden te verhinderen dat het licht mij bereikte en dat negatieve energie uit me ging. Mijn hoofdgids Benedictus, een geest die nog nooit is geïncarneerd en met wie ik al regelmatig sprak, gaf de opdracht om allemaal elkaars handen vast te pakken, zodat er een ononderbroken kring zou ontstaan. Ik gaf de geesten die aan weerszijden van me stonden dus een hand en voelde meteen de krachtige positieve energie door me heen jagen. De zwarte geesten werden steeds kwader en vlogen snel en vaak door de kring. Al gauw merkten ze dat dat niets uithaalde en verdwenen ze net zo snel als ze waren gekomen. Nog even werd de kring behouden om de laatste negatieve energie af te voeren. Daarna verdwenen ook de twaalf geesten die hun taak voor nu blijkbaar weer hadden gedaan. Ik voelde me inderdaad letterlijk bevrijd van een zware last die ik al veel te lang met me had meegedragen.

JHK antwoordt: Heel mooi dit stuk, dit verklaart veel wat invloed op onze stemming kan hebben. Zo kunnen dergelijke geesten zowel negatief (anders denkenden) als de positieve (uit het licht) invloed op onze stemming hebben. Daar staan we vaak niet bij stil maar dit verhaal licht een stukje van de zogeheten "geheimnissen" op. Zijn we daar beter van bewust, dan zal onze wereld er beter voor staan. Dit is beslist iets om bij stil te staan.

---------- Marianne - Verhaal 2

Mijn hoofdgids raadde me op een avond aan om in lotushouding te gaan zitten. Toen ik dat deed, verliet ik al snel mijn lichaam en vloog ik in razende vaart naar een huis. Dat huis was een klein grachtenpandje van drie verdiepingen in een stad als Amsterdam. Ik vloog naar de bovenste verdieping en zag dat het een kamer met groot dakraam van een tienermeisje was. Dat meisje lag in een tweepersoonsbed en was erg verdrietig. Aan het voeteneinde stond haar moeder die haar weer wat positiever probeerde te krijgen, ondanks haar eigen verdriet. Het meisje bleek een spierziekte te hebben, waardoor ze steeds minder kon. Dat ze steeds afhankelijker werd van anderen, maakte haar depressief. Ik ging naast haar bed staan en zond licht en positieve energie naar het meisje. Maar ik merkte dat dat nauwelijks hielp, omdat het meisje boos was en niet openstond voor hulp van gene zijde. Ze geloofde er niet meer in dat het ooit weer beter zou kunnen gaan. Dus wat ik ook deed, het effect was nihil. Mijn hoofdgids vroeg me hoe het voelde om zoveel moeite te doen zonder resultaat te zien. Ik gaf toe dat ik dat niet gewend was en dat het rot voelde. Hij zei me dat ik eraan moest wennen dat als ik mensen wilde helpen als engel ik me moest realiseren dat dit dan veel vaker zou gebeuren. Ik moest mijn instelling wijzigen en minder waarde hechten aan de resultaten. Ik beloofde dat ik dat zou doen. Toen was ik weer in mijn lichaam en kon ik gaan slapen.

JHK antwoordt: Dit bewijst weer dat wanneer mensen er niet voor open staan, ook minder effectief hulp geboden kan worden. Het is dus van belang open te staan voor hulp uit de gene zijde wanneer men in moeilijkheden zit die niet meteen zijn op te lossen. Wie dus niet openstaat, kan juist in nieuwe problemen terecht komen terwijl de oude problemen nog niet voorbij zijn. Mensen die totaal niet van het bestaan van het "ongeziene leven" willen accepteren zullen minder bescherming genieten dan degenen die wel open staan. Vandaar ook de vaak problematische stituaties die deze mensen kunnen ondervinden waar typisch maar geen eind aan lijkt te komen. Wie echter ondanks alles toch veel mensen helpt zal toch wel goed terecht komen.

---------- Marianne - Verhaal 3

Toen ik in bed lag, zag ik opeens een jongen tegen de muur van mijn slaapkamer staan. Hij leek een beetje op Ernst. Een alternatief type met half lang haar, gekleed in een casual broek met een shirt een gympies. In zijn hand een sigaret. Hij keek me lachend aan en vroeg of ik even dichterbij wilde komen. Ik vertrouwde het echter niet en durfde niet echt toenadering te zoeken. Ik zei hem dat. Hij lachte en plotseling was hij gekleed in een nauwsluitend zwart herenpak, met een wit overhemd. Nu wenkte hij me weer. Ik had echter niet door dat het om dezelfde persoon ging, vertrouwde het nu meer en kwam langzaam dichterbij. Toen ik hem dicht genaderd was, veranderde hij weer in zijn eerste verschijning en lachte nogmaals. Toen herkende ik hem pas: het was Hans, mijn neef. Blijkbaar was dat genoeg, want toen verdween hij weer.

JHK antwoordt: Je ving het beeld op wat hij je wilde laten zien. Dit schijnt zo te kunnen. Die Hans moet zijn overleden of ook uitgetreden.

---------- Marianne - Verhaal 4

Enkele dagen geleden beleefde ik een paranormale ervaring die in mijn hele leven de meeste indruk heeft gemaakt. Toen ik in bed lag, kwam er een geest aan de rand van mijn bed zitten. En dat terwijl de hele slaapkamer vol met geesten was. Hij was heel lief en vriendelijk en vroeg of ik met hem mee wilde gaan. Aangezien ik al meerdere malen mijn lichaam heb verlaten, had ik geen bezwaar. Toen ik hem een hand gaf, voelde ik dat alle levenskracht uit me werd gezogen. Pas toen drong het tot me door dat de dood naast me zat. Van die gedachte schrok ik zo erg dat alle levenskracht weer terugkeerde en ik voor ik het zelf besefte uit mijn bed was gesprongen. De dood zei me dat ik de kans kreeg naar gene zijde te gaan, maar ik wel zeker moest weten wat ik wilde. Nog blijven of meegaan. Ik kreeg nog de tijd om tot een keuze te komen. Ik werd door emoties overmand en besefte toen pas langzaam wat er was gebeurd. Mooi en beangstigend tegelijk.

JHK antwoordt: Ja dit is duidelijk een bijzondere ervaring maar gelukkig goed doorgelopen. Men weet daar wel hoe ver men kan gaan. Door je ervaringen gaan ze hier wat verder dan gebruikelijk. Vaak mag men nog kiezen ook, nou jij wilde nog niet, dat is zo wel duidelijk. Je onbewuste zekering heeft je op tijd attent gemaakt je keuze te doen en hier te weigeren over te gaan. Vergeet echter je gids niet, deze is ook in de buurt, je werd dus op de proef gesteld.

---------- Marianne - Verhaal 5

Ik lag in bed en kreeg een sterke behoefte om in meditatiehouding op de grond te gaan zitten. Opeens zag ik een lange gang met helder, fel licht en een doorzichtig wolkendek. In de verte zag ik een deur. Ik voelde de aanwezigheid van personen achter mij, maar wist dat die hier niet waren voor mij. Langzaam liep ik als zwevend naar de deur. Bij die enorme, grote deur van hout met vele sloten stond een forse man, een soort bodybuilder. Zodra ik aankwam, glimlachte hij vriendelijk tegen mij en deed hij handmatig de deur open. Ik stapte binnen in een vrije omgeving waar ik niets anders zag dan lichte, witte, doorschijnende wolken en fel licht en prachtige muziek hoorde. Achter mij sloot de deur. Ik werd opgewacht door twee geesten die mij begeleidden op mijn verdere ontdekkingstocht. Opeens werd ik gewichtloos en zweefde ik zonder moeite. Door het wolkendek kwam ik terecht in een prachtig landschap met schitterende kleuren, heuvels en bloemen. Het leek alsof ik dit niet te lang mocht zien. Plotseling viel ik door de wolken naar beneden in een vrije val. Ik kwam terecht in onze wereld en zag een willekeurig straatbeeld met mensen, huizen en verkeer. Toen ik me dit realiseerde, was ik alweer in de wolken aan gene zijde. Daar was het licht zo fel dat ik het langzaam in mijn lichaam voelde dringen. Ik merkte dat het voorzichtig alle laatste negatieve energie uit me probeerde te verdrijven. De kracht van het licht was ongelofelijk. Ik voelde rust, vrede, evenwicht en vrijheid tot diep in mijn lijf. Op het moment dat ik dat besefte, kwamen er ongeveer zes zwarte geesten aan die om de beurt probeerden in mijn energiebaan te komen. Ik zei ze dat dat niet ging, omdat ik voor het licht had gekozen en niet meer vatbaar was voor duisternis. Maar ondanks dat voelden ze mijn beetje twijfel en werden ze steeds agressiever. Ik riep mijn hoofdgids om hulp, maar hij zei dat ik het nu zelf moest doen en dat ik dat kon. Ik twijfelde, maar merkte dat hij inderdaad geen aanstalten maakte om me te helpen. Met alles wat ik aan kracht in me had, overtuigde ik de duistere geesten ervan dat ze bij mij echt niets meer konden bereiken. Het werkte. De geesten merkten dat ik het meende en verdwenen. Toen verscheen boven mijn hoofd een vuurbal. Ik pakte die met mijn handen vast en voelde hoe intensief en snel het licht bij me binnendrong. Na enige tijd voelde ik me rustig, verlicht en uiterst tevreden. Een heerlijk gevoel.

JHK antwoordt: Een bijzondere ervaring dat waard is om bekend te worden gemaakt. Ik merk dat dit ook de bedoeling is van je hoofdgids. Deze moet weten dat je ervaringen op de site komen, bij deze. Hier is ook weer duidelijk de strijdende krachten die aan het werk zijn geweest. Het goede overwint uiteindelijk altijd. Er is wel inzicht nodig en die ontbrak je niet, je hebt het. Dit wordt gezien door niet zo goedwillende intelligenties die toen trachtten je onder invloed te brengen. Ook hier weer duidelijk dat een vaste keuze belangrijk is. Een duidelijk besluit van de aardse individu geeft geesten ook houvast. Lang niet alle overleden mensen zijn van kwade wil maar hebben meer "hulp" nodig. Er zijn uit je verhalen op te maken ook groepen geesten aanwezig die mensen tot bepaalde daden willen aanzetten. Bij jou lukt dit niet zo, maar bij vele anderen wel. Zwakke wil, schizofrenie, vermoeidheid, ziekte, spanningen, drugs, etc kunnen mensen zwak maken en gaan zo open staan voor het ongeziene leven dat hierdoor bepaalde invloeden kunnen uitoefenen. Mensen van goede wil krijgen in die sitaties wel voldoende besherming en daarom heeft ieder mens een "GIDS". Vele "onbewuste" en vanzelfsprekende handelingen die mensen hier op onze wereld doen kunnen van deze geesten afkomstig zijn.

---------- Marianne - Verhaal 6

Op een avond lag ik in alle rust op bed. Ineens werd die rust wreed verstoort door een allesoverheersende gedachte dat ik binnenkort een begrafenis heb van een dierbare vriend. Ik kreeg niet veel meer informatie dan dat het een vriend betrof en geen familie. Toen stond er opeens een mannelijke geest naast mijn bed die intens verdrietig was. Hij had zelfmoord gepleegd en had enorm berouw van zijn daad. Hij zei dat het hem zo speet en dat hij het allemaal zo graag anders had gedaan. Ik zei hem dat als hij nu zou doen wat hem het beste leek, het allemaal goed zou komen. Ik moest dat een paar keer herhalen om hem daarvan te overtuigen. Toen de man nog naast mijn bed stond, ging er aan de andere kant een vrouw op de rand van mijn bed zitten. Ze was nog jong, een jaar of twintig schat ik. Zij was overleden aan een ziekte en straalde een enorme rust uit. Ik kende haar niet. Ze pakte mijn hand vast en zei tegen me dat ik me geen zorgen moest maken. Dat het helemaal niet eng is en dat ik dat aan haar kon zien. En dat klopte. Ze straalde zoveel licht, rust en liefde uit dat ik niets liever wilde dan zo worden als zij. Terwijl zij zo naast me zat waren er meer geesten bijgekomen. Het leek te gaan om geesten die net waren overleden. Zij zeiden niets en waren niet zo duidelijk zichtbaar als de man en de vrouw. Uiteindelijk viel ik in slaap. Met de hand van de vrouw nog in de mijne.

JHK antwoordt: Wel opvallend, veel wat rondwaart is kort geleden overleden. Ze zagen van op afstand dit gebeuren bij je thuis en zo wilden ze ook meer weten. Dit is een unieke gelegenheid om dergelijke mensen te laten inzien dat het wel in orde komt. Die man wist wat hij gedaan had en met hem is het al in orde denk ik zo. De vrouwelijke intelligentie was een goede, deze wilde je gerust stellen en zou al langer over zijn maar af en toe even zakken naar de aardsferen. (astrale gedeelte om de aarde - tussensfeer) Zij helpt dan sommige mensen gerust te stellen. Je kent haar waarschijnlijk niet. Bij het schrijven van deze antwoorden constateer ik ook veel gidsen activiteit. Dit schrijven zal hun niet ontgaan zijn.

---------- Marianne - Verhaal 7

Graag wil ik nog ervaringen met je delen die twee dagen geleden zijn begonnen. (Datum 11-01-2002) Er kwamen toen een man en een vrouw bij mijn bed zitten die vertelden mijn vader en moeder te zijn. De liefde die ze uitstraalden en voor mij voelden, was onbeschrijfelijk mooi. Dat was het soort liefde waar ik in dit leven altijd bij mijn ouders naar op zoek ben geweest. Ook stonden er vele geesten in de kamer die niets deden, behalve naar ons kijken met hun liefdevolle uitstraling en veel licht. Die man en die vrouw vertelden dat ik binnenkort weer thuis zou komen en dat zij me kwamen halen. Dat zij me zouden helpen om weer veilig thuis te komen. En dat klopt, want die man en die vrouw zijn nog steeds bij me. Ook vertelden ze me dat de hemel een stukje was opengegaan (of zoiets). Wat ze daar precies mee bedoelden, weet ik niet.

Gisterenavond heb ik lang met die man en die vrouw gesproken over de dood. Ze vertelden me veel en ik luisterde. Ze zeiden dat ik innerlijke rust moest vinden en vertrouwen moest hebben dat alles goed komt. Dat zij daarvoor zouden zorgen. Dat mijn strijd voorbij was en dat ik nu alleen nog innerlijke rust moest vinden. Ik merk dat ik aan de ene kant niets liever wil, dan met ze meegaan. Aan de andere kant voel ik angst voor het loslaten. Kun jij me vertellen hoe ik die angst niet meer kan voelen, maar volledig kan berusten in hoe alles is? (Datum 12-01-2002)

JHK antwoordt: Beste Marianne, dit zijn echte ouders in universele en kosmische zin. Ook kunnen het ouders zijn uit een ander leven die je nu als "ouders" je bijstaan in deze tijden omdat je huidige ouders zulke liefde niet geven kunnen. Het hele gebeuren dat je nu bewust meemaakt (hier was je niet in slaaptoestand) werd als een bijzondere gelegenheid gezien door andere overleden mensen die nu konden meemaken dat er wel degelijk mensen uit licht (engelen, gidsen, etc.) bestaan. Die man en vrouw deelden je mee dat je binnenkort thuis zou komen, zo te lezen betekend dit dat je je thuis gaat voelen nu bij je thuis en/of dat je overgaat naar de gene zijde als je echte thuis. Dit laatste vind ik wel ver gaan maar ik kan hier geen andere betekenis vinden dan deze twee mogelijkheden. De betekenis dat de hemel een stukje is opengegaan is dat je er dichter bij staat dan tot op heden het geval was. Je zult nu beter contact hebben met deze lichtmensen (gidsen) uit de hogere lichtsferen.

Op je tweede deel van je mail te reageren, als ik dit letterlijk zo lees, wordt je kennelijk voorbereid op iets wat heel belangrijk is en gaat komen. Zo te lezen uit je verhaal moet ik vaststellen dat je karma vol schijnt te zijn. (strijd is voorbij) Ik kan geen ander anwoord vinden dan dat je het nu makkelijker gaat krijgen en een betere tijd tegemoet gaat. En dan de vraag hoe je van die angst af kan komen is dat je als mens reageert op deze voor ons ongewone gebeurtenissen en daarom deze zogenaamde "aangeboren" angst voelt voor het onbekende, hoewel het voor jou steeds "bekender" terrein wordt. Deze angst wordt ons door opvoeding en aardse gewoontes ingegeven. Het is een kwestie van tijd voordat ook deze laatste barrière wegvalt en je volgende stap kan gaan zetten.

Marianne, bij deze bedankt voor je bijdrage voor deze pagina's, vele mensen zullen deze ervaringen meermalen lezen. Ik kan het hier helemaal in vinden en het komt overeen met al mijn eigen ervaringen. Dergelijke overeenkomsten moet men zeker als waargebeurd beschouwen. Ik heb Marianne inmiddels telefonisch gesproken, we zullen deze ontwikkeling op de voet volgen voor zover dit mogelijk is. Later maak ik eventueel meer bekend. - JHK (Datum 16-01-2002)

Met deze mooie stukken is deze pagina nu vol, de volgende verhalen staan in de derde pagina.